Arch-Enemy Vertov

โปสเตอร์ Arch-Enemy Vertov

Arch-Enemy Vertov, 2025

เรื่องย่อ

Arch-Enemy Vertov ติดตามช่างภาพสามคนที่ดูเหมือนมีอาชีพเดียวกัน แต่มีความสัมพันธ์กับภาพต่างกันโดยสิ้นเชิง Vitin และ Funeiri พกกล้องและค้นหาสิ่งที่จะถ่ายอยู่เสมอ คนหนึ่งไล่ตามทิวทัศน์ ส่วนอีกคนบันทึกสิ่งที่พบ ตรงกันข้าม Eset เรียกตัวเองว่าช่างภาพทั้งที่ไม่มีกล้อง แทนที่จะจับภาพภูมิทัศน์ เขาเพียงมองมัน

ขณะที่ทั้งสามเคลื่อนผ่านภูเขา การถ่ายภาพค่อย ๆ เป็นวิธีรับรู้โลกมากกว่าอาชีพ ภาพสะสม กล้องยังทำงาน และผีที่มองไม่เห็นปรากฏซ้ำ ๆ เพื่อฆ่าชายสองคนที่ยังผูกติดกับกล้อง

ตอนจบ ฟิล์มกับการ์ดความจำถูกวางข้างรูปของ Eset เขาทิ้งสื่อบันทึกทั้งสองและเก็บเพียงรูปตัวเอง

หนังจบด้วยคำถามหนึ่ง: ใครฆ่าพวกเขา?

บันทึกของผู้กำกับ

ฉันเขียน Arch-Enemy Vertov ในปี 2025 เก้าเดือนหลังทำ Sealed with a Kiss เป็นหนังเรื่องแรกที่เขียนบททั้งหมดด้วยตัวเอง

ความคิดเริ่มระหว่างเดินทาง ฉันสังเกตว่าผู้คนพบภูมิทัศน์ผ่านโทรศัพท์หรือกล้องบ่อยเพียงใด เมื่อวิวสวยปรากฏ อุปกรณ์จะถูกยกขึ้นแทบตามสัญชาตญาณ ช่วงเวลาถูกถ่าย เก็บไว้ อาจอัปโหลดลงโซเชียลมีเดีย แล้วมักถูกลืม ฉันเริ่มสงสัยว่าความต้องการเก็บรักษาประสบการณ์อาจกลับทำให้ประสบการณ์นั้นอ่อนแรงลงหรือไม่

ความคิดนี้นำไปสู่ Dziga Vertov และแนวคิด “Kino-Eye” สิ่งที่สนใจไม่ใช่เพียง Vertov ในฐานะผู้ทำภาพยนตร์ในประวัติศาสตร์ แต่เป็นความใกล้ชิดเชิงแนวคิดที่เขาสร้างระหว่างดวงตามนุษย์กับกล้อง ฉันอยากต่อต้านการถือว่าทั้งสองเทียบเท่ากัน กล้องบันทึก ดวงตาสัมผัสประสบการณ์

ความตรงข้ามนี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของหนังและท้ายที่สุดเป็นชื่อเรื่อง Vertov เป็น “ศัตรูตัวฉกาจ” เชิงแนวคิด ไม่ใช่เพราะอยากโจมตีเขาส่วนตัวหรือปฏิเสธงานทั้งหมด แต่เพราะความคิดของเขาเป็นสิ่งที่ฉันใช้กำหนดจุดยืนของตัวเองโดยการโต้แย้งได้

Vitin และ Funeiri จงใจไม่ใช่คู่ตรงข้าม แม้คนหนึ่งถ่ายงานแต่ง อีกคนถ่ายงานศพ ความต่างส่วนหนึ่งเป็นเรื่องตลกและผิวเผิน ทั้งสองยังพึ่งกล้อง Eset คือความต่างที่แท้จริง เขาอ้างว่าเป็นช่างภาพทั้งที่ไม่มีกล้อง เพราะสำหรับเขาการถ่ายภาพเริ่มจากการมอง

ขณะเดียวกัน ฉันไม่อยากให้หนังเป็นบทความประกอบภาพที่แปลทุกสัญลักษณ์เป็นคำอธิบายถูกต้องเพียงหนึ่งเดียวได้ ผี ภาพถ่าย ฟิล์มและการ์ดที่ถูกทิ้ง รวมถึงความตายที่เกิดซ้ำ จึงถูกปล่อยไว้ให้เปิดกว้าง

บันทึกการผลิต

Arch-Enemy Vertov ถูกคิดและผลิตในเวลาราวหนึ่งเดือน ระหว่างปีแรกของมัธยมปลายในปี 2025

การผลิตมีนักแสดงสามคน ทีมงานเพิ่มเติมสองคน และฉัน ฉันเป็นผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับภาพ และผู้ตัดต่อ ทั้งเรื่องถ่ายในวันเดียวบนภูเขาภายในสวนสาธารณะ

ฉันใช้กล้องวิดีโอ Sony DV ที่ผลิตในปี 2008 ซึ่งซื้อที่ฝูโจว แทนที่จะไล่ตามความสะอาดทางเทคนิค ความละเอียดสูง หรือความประณีตแบบภาพยนตร์ตามขนบ ฉันสนใจพื้นผิวภาพจากกล้องผู้บริโภคเก่า

เตรียมสตอรีบอร์ด แผนช็อต และการจัดตำแหน่งการเคลื่อนไหวล่วงหน้า แต่ดังที่พบจากงานก่อน แผนย่อมเปลี่ยนเมื่อเริ่มถ่ายจริง เวลายังเป็นข้อจำกัดหลัก แม้งานนี้ราบรื่นกว่าสองเรื่องก่อนมาก วันเดียวยังแทบไม่เปิดโอกาสให้ขัดเกลาทุกเฟรมอย่างละเอียดเท่าที่ต้องการ

ทบทวนผลงาน

เมื่อมองย้อนกลับไป Arch-Enemy Vertov เหมือนเป็นหนังเรื่องแรกที่ฉันเริ่มรับรู้ความเป็นผู้สร้างของตัวเอง

ฉันตระหนักว่าการวัดงานกับการทำหนังระดับอุตสาหกรรมตลอดเวลาไม่ค่อยมีประโยชน์ ไม่มีทีมงานระดับอุตสาหกรรม แสงมืออาชีพ เวลาซ้อมมาก หรือวันถ่ายหลายวัน หากยังเลียนแบบเงื่อนไขนั้น ผลมักดูเป็นเพียงสิ่งอื่นในฉบับที่ไม่สมบูรณ์

กล้อง DV เก่าเป็นศูนย์กลางของความเปลี่ยนแปลงนี้ ภาพไม่ประณีต และฉันก็ไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น การตัดต่อไม่ได้พยายามสร้างความต่อเนื่องที่มองไม่เห็นแบบหนังเชิงพาณิชย์ตามขนบ ความขาดตอน ความหยาบ และความไม่มั่นคงของภาพเป็นส่วนหนึ่งของอัตลักษณ์หนังได้ แทนที่จะเป็นหลักฐานว่าหนังล้มเหลวในการเป็นสิ่งที่ดูมืออาชีพกว่า

ถ้ากลับไปผลิตได้ จะใช้เวลาขัดเกลาภาพมากขึ้นมาก การถ่ายยังอัดอยู่ในวันเดียว และบางเฟรมตอนนี้คิดว่าจัดองค์ประกอบ ถ่ายซ้ำ หรือพัฒนาอย่างละเอียดกว่าได้

สิ่งที่ได้เรียนรู้

สิ่งสำคัญที่สุดที่ได้เรียนรู้จาก Arch-Enemy Vertov คือการทำหนังไม่ต้องเริ่มจากคำถามว่า: “จะทำให้ดูเป็นมืออาชีพขึ้นได้อย่างไร?” มันเริ่มจากอีกคำถามได้: “ฉันเชื่อในภาพแบบใดกันแน่?”

ฉันยังเรียนรู้ว่าหนังเป็นวิธีคิดสำหรับฉันได้ ไม่ใช่เพียงวิธีทำเรื่องเล่าให้เห็นภาพ ตัวละครไม่ได้เป็นแค่คนในเรื่อง พวกเขารวมความสัมพันธ์ที่ต่างกันกับการมอง การบันทึก และการจดจำ การกระทำของพวกเขาให้ฉันสำรวจความคิดได้โดยไม่เปลี่ยนหนังเป็นคำอธิบายตรง ๆ ของความคิดนั้น